Idiota

14.09.2012


W ramach Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej serdecznie zapraszamy Państwa na spektakl "Idiota", zrealizowany na kanwie powieści Fiodora Dostojewskiego. Autorem adaptacji i reżyserem przedstawienia jest ks. Piotr Turzyński. Na scenie zobaczymy młodych aktorów z Zespołu Teatralnego Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu.

 

1868 roku pisał Dostojewski w jednym z listów: „Wszyscy pisarze błądzą zanim opiszą człowieka doskonale dobrego... Przeto istnieje tylko jedna postać doskonale piękna - Chrystus. A Jego przyjście jest nieskończonym cudem". Przygotowując się do napisania powieści o człowieku duchowym Dostojewski czyta Ojców Kościoła oraz ewangelię św. Jana. Uważa, że w tej ostatniej napięcie między światłością i ciemnością pokazane jest najlepiej. Pracuje nad „Idiotą", jak sam pisze, „w stanie bliskim szaleństwa". Pociąga go idea człowieka dobrego i chce pokazać typ Chrystusa.

Idiota - po grecku znaczy osobliwy, różny, inny. Książę Myszkin rzeczywiście jest inny, pochodzi z innego świata, jest naiwny, wystawia się na pośmiewisko, koncentruje na sobie agresję, przyjmuje razy. Równocześnie ta jego inność pociąga, jest lubiany, dobrze jest być w jego towarzystwie, a jednak w sytuacjach konfrontacji pozostaje sam. Największy teolog XX wieku Hans urs von Balthasar powie, że choroba psychiczna Księcia Myszkina posiada funkcję maskującą, chce ukryć tajemnicę chrześcijańskiej duszy.

Niektórzy „Idiotę" nazywają traktatem o miłosierdziu. Myszkin pozwala ludziom odkryć samych siebie, szuka w nich zawsze dobra, czują się przy nim dowartościowani i lepsi. On bierze na siebie krzyże innych, miłuje widząc nędzę, pochyla się nad biedą grzesznika. On wie, że śmierć nie jest dramatem, dramatem jest grzech.

Dostojewskiemu do końca chyba nie udało pokazać doskonałego człowieka, bo Myszkin jest uwikłany w swoją nadwrażliwość, czasami wydaje się niedojrzały i nierealny, ale czy nie jest to dowód, że nie ma, ani w fikcji literackiej, ani w rzeczywistości, nikogo równego Chrystusowi. W Myszkinie odnajdujemy wysokie ideały człowieczeństwa, bo jest on figurą człowieka odmienionego głęboką wiarą w Boga i w dobro ludzi. Być może Dostojewski, stwarzając Myszkina", znał słowa ważnego dla wschodu Ewagriusza z Pontu (IV w.) z „Traktatu o modlitwie", mówiące o człowieku duchowym: „Jest oddzielony od wszystkiego i zjednoczony ze wszystkim; obojętny i pełen najwyższej wrażliwości; przebóstwiony, a ma się za śmiecie tego świata; ponad wszystko jest szczęśliwy, doskonale szczęśliwy..."

Ks. Piotr Turzyński

 

 

Obsada:

Książę Myszkin - ks. Robert Matysiak
Parfien Rogożyn - Marcin Pietras
Lebiediew - dk Michał Machnio
Eugeniusz Pawłowicz - dk Jarosław Grabka
Gawryła Ardalionowicz - Jakub Gorczyca
Generał Jepanczyn - ks. Karol Piłat
Antyp Burdowski - dk Piotr Kszczot
Włodzimierz Doktorenko- Łukasz Bociek
Hipolit Tierientiew - dk Krzysztof Kwiatkowski
Policjant pierwszy - Łukasz Baranowski
Policjant drugi - Adam Ślusarczyk

 

Adaptacja i reżyseria - ks. Piotr Turzyński

Światła - Marcin Cabaj, Michał Bartosiak

Muzyka - ks. Marcin Zieliński

Scenografia - Daniel Reguła

 

Serdecznie zapraszamy!