Scena Kameralna nosi imię Andrzeja Bieniasza

15.04.2009

Od 27 marca br. Scena Kameralna radomskiego Teatru nosi imię Andrzeja Bieniasza.

W uroczystości nadania imienia, która zbiegła się z obchodami 48. Międzynarodowego Dnia Teatru, wziął udział Prezydent Radomia Andrzej Kosztowniak, najbliższa Rodzina Andrzeja Bieniasza, aktorzy, dziennikarze, przyjaciele Artysty. 
Odsłonięcia pamiątkowej tablicy dokonała wdowa po Andrzeju Bieniaszu, Pani Anna Bieniasz w towarzystawie syna i kilkumiesięcznego wnuka.
Przedwcześnie zmarłego Kolegę wspominał Jarosław Rabenda.

Przesłanie Międzynarodowego Instytutu Teatralnego na Dzień Teatru przeczytał jeden z najmłodszych aktorów naszego Teatru - Maciej Zacharzewski. Autor tegorocznego orędzia Ludwik Flaszen, wszystkim ludziom teatru z okazji ich święta ofiarował piękny, nasycony aktualnymi odniesieniami tekst napisany... w 1967 r.

Po krótkiej części oficjalnej odbyło się sympatyczne spotkanie, podczas którego nie obyło się bez anegdot teatralnych oraz przezabawnych limeryków i fraszek Andrzeja Bieniasza.

Andrzej Bieniasz, * 14.11.1948 Warszawa, † 28.9.2007 Radom.
Świetny aktor, fantastyczny człowiek.
Ukończył PWSFiT w Łodzi (1972). Debiutował w Łodzi w 1972 rolą Sobowtóra Lucjusza w „Igraszkach z diabłem" J. Drdy w reż. J. Perza.
Występował w teatrach: Ziemi Łódzkiej w Łodzi (1972), Ziemi Krakowskiej w Tarnowie (1972-75), Ateneum w Warszawie (1975-77), Polskim w Poznaniu  (1977), Polskim w Warszawie (1978-84), Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu (1985-86). Od 1986 w zespole Teatru Powszechnego w Radomiu, gdzie krótko przed śmiercią (od 1.9.2007) pełnił także obowiązki pełnomocnika dyrektora ds. artystycznych.
Aktorstwo Bieniasza cechowała wszechstronność i wypracowany warsztat. Doskonale sprawdzał się zarówno w rolach skomplikowanych psychologicznie, wymagających pogłębionej analizy, jak i w repertuarze musicalowym, farsowym czy w kabarecie.
Do najbardziej cenionych ról Andrzeja Bieniasza zaliczyć należy: Staszka Szelę w „Turoniu" S. Żeromskiego (reż. W. Smożewski, 1972), Stawrogina w „Biesach" F. Dostojewskiego (reż. J. Gruda, 1977), Nieśmiertelnego w „Sarkofagu" W. Gubariewa (reż. Z. Wojdan, 1987), Snibsona w musicalu „Me and My Girl" N. Gaya (reż. W. Kępczyński, 1989), Hitlera w „Mein Kampf" G. Taboriego (reż. Z. Wojdan, 1991), Edka w „Tangu" (reż. Z. Wojdan, 1991), Cześnika w „Zemście" (reż. W. Kępczyński, 1996), Osipa w „Płatonowie" A. Czechowa (reż. K. Deszcz, 1998), Glocestera w „Królu Learze" (reż. L. M. Zaikauskas, 2000), a także Ludwika w monodramie „Kłębowisko żmij" na podst. F. Mauriaca (reż. J. Wasiuczyński, 2006). W 1995 występował w Polskim Ośrodku Społeczno-Kulturalnym (POSK), emigracyjnym teatrze ZASP-u w Londynie.
Oprócz aktorstwa wielką pasją B. było pisanie fraszek i limeryków. Był jedną z barwniejszych postaci radomskiego środowiska artystycznego. W 2001 uhonorowany tytułem Radomianina Roku.
Aktywny działacz społeczny. W 1980 współzałożyciel i przewodniczący Międzyteatralnej Komisji Porozumiewawczej Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność". Za działalność związkową ukarany zakazem pracy w Warszawie.
Wielokrotnie wybierany do krajowych władz ZASP-u. W latach 90-tych współzałożyciel Związku Zawodowego Aktorów Polskich.


Cieszymy się bardzo, że Scena Kameralna zyskała takiego Patrona.
Dziękujemy Pani Annie Bieniasz za życzliwość i wsparcie.  

Informacja o cookies
Korzystamy z plików cookies w celach statystycznych i umożliwienia funkcjonowania serwisu.
Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę.
Informacje o możliwości zmiany ustawień cookies »
Zgadzam się, zamknij X