Image

(…) Dominującą cechą tego przedstawienia jest ostry rysunek postaci, gwałtowność ukazywanych konfliktów, znakomite zgranie w scenach zbiorowych. Do tego trzeba dodać temperament większości aktorów, trafną (może trochę zbyt „pałacową”) scenografię, dobrą muzykę i choreografię. Efekt: doskonała zabawa wypełniającej szczelnie salę publiczności. Oklaski dla Zespołu. Zacznę od Magdaleny Radłowskiej, nie tylko dlatego, że gra, jak zwykle, doskonale, że ma szlachetną sylwetkę i umie nosić strój teatralny, ale też dlatego, że po przedstawieniu została bardzo uroczyście udekorowana Złotym Krzyżem Zasługi za 35 lat pracy w teatrze. (…) Reżyserowi – Teresie Żukowskiej – brawo za inwencję i wkład pracy.

Aleksander Czaplicki, Jadzia Wdowa, „Życie Radomskie” 1980, nr 255 z dn. 30.10.

 

„Jadzia wdowa” powinna być grana w radomskim Teatrze Powszechnym od końca. Może wtedy publiczność zorientowałaby się, po co do teatru przyszła. Wprawdzie ulotka głosi, że humor, muzyka, taniec dadzą widowni dwie godziny relaksu, to widz nie dowierzając jej treści, zachowuje się jak na dramacie Szekspira. (…) Dlatego właśnie teraz ktoś powinien przenicować bezlitośnie Tuwima, jak on Ruszkowskiego. Przydałby się ten cieniutki dystans, z perspektywy którego można by wydobyć wszystkie podteksty. (…)

Stanisław Mijas, Wdówka z fasonem, „Słowo Ludu” 1980, nr 266 z dn. 8.12.

PARTNERZY TEATRU
Image
COPYRIGHT © 2020. Teatr powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu
Projekt: Adam Żebrowski    |    Wdrożenie: Flexi Design

Korzystamy z plików cookies w celach statystycznych i umożliwienia funkcjonowania serwisu. Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Należy pamiętać, że w przypadku braku zgody nie wszystkie funkcje strony mogą być dostępne.